De snelle economische ontwikkeling heeft de specialisatie binnen de permanentmagneetmotorindustrie verder bevorderd en hogere eisen gesteld aan de prestaties, technische normen en operationele stabiliteit van motoren. Om deze ontwikkeling te realiseren, moeten de relevante prestaties op alle vlakken worden verbeterd, zodat de algehele kwaliteit en prestatie-indicatoren van de motor een hoger niveau bereiken.
Bij permanentmagneetmotoren is de ijzeren kern een zeer belangrijk onderdeel van de motor. Voor de selectie van ijzeren kernmaterialen is het noodzakelijk om volledig te overwegen of de magnetische permeabiliteit kan voldoen aan de werkbehoeften van permanente magneetmotoren. Meestal kiezen permanentmagneetmotoren elektrisch staal als kernmateriaal. De belangrijkste reden is dat elektrisch staal beter presteert op het gebied van magnetische permeabiliteit.
De keuze van het motorkernmateriaal heeft een zeer belangrijke invloed op de algehele prestaties van de permanentmagneetmotor en de kostenbeheersing van de motor. Wanneer de permanentmagneetmotor wordt vervaardigd, geassembleerd en officieel in gebruik wordt genomen, zal er een bepaalde spanning op de ijzeren kern worden gevormd. Het bestaan van spanning zal de magnetische permeabiliteit van de elektrische staalplaat rechtstreeks beïnvloeden, wat resulteert in een verschillende mate van afname van de magnetische permeabiliteit, wat de prestaties van de permanente magneetmotor zal verminderen en het verlies van de motor zal vergroten.
Bij het ontwerp en de fabricage van motoren met permanente magneet worden de eisen voor de selectie en het gebruik van materialen steeds hoger en naderen ze zelfs de grensnormen en niveaus van materiaalprestaties. Omdat het kernmateriaal van permanente magneetmotoren, elektrisch staal, in de relevante toepassingstechnologie en nauwkeurige berekening van ijzerverlies enz. aan zeer hoge precisie-eisen moet voldoen om aan de werkelijke behoeften te voldoen.

Het is duidelijk onnauwkeurig om de elektromagnetische eigenschappen van elektrisch staal te berekenen met de traditionele motorontwerpmethode die in het verleden werd gebruikt, omdat deze conventionele methoden voornamelijk gericht zijn op conventionele omstandigheden en de berekeningsresultaten grote afwijkingen zullen vertonen. Daarom is een nieuwe berekeningsmethode nodig om de magnetische permeabiliteit en het ijzerverlies van elektrisch staal onder spanningsveldomstandigheden nauwkeurig te berekenen, zodat het toepassingsniveau van kernmaterialen hoger zal zijn en de efficiëntie en andere prestatie-indicatoren van permanente magneetmotoren zullen bereiken een hoger niveau.
De onderzoekers richtten zich op de invloed van kernspanning op de prestaties van permanentmagneetmotoren . In combinatie met experimentele analyses bespraken ze de gerelateerde mechanismen van de magnetische eigenschappen en de ijzerverliezen onder spanning in de kernmaterialen van permanentmagneetmotoren. Er zijn veel spanningsbronnen die de spanning in de ijzerkern beïnvloeden onder de bedrijfsomstandigheden van permanentmagneetmotoren, en deze verschillende spanningsbronnen vertonen zeer uiteenlopende eigenschappen.
Vanuit het perspectief van de spanningsvorm van de statorkern van de permanente magneetmotor omvatten de bronnen van de vorming ervan ponsen, klinken, lamineren en interferentiemontage van de behuizing, enz., en het grootste en belangrijkste invloedsgebied is het spanningseffect veroorzaakt door de interferentie-assemblage van de behuizing. Voor de rotor van de permanente magneetmotor omvatten de spanningsbronnen die deze draagt voornamelijk thermische spanning, middelpuntvliedende kracht, elektromagnetische kracht, enz. Vergeleken met gewone motoren heeft de permanente magneetmotor onder normale omstandigheden een relatief hoge snelheid, en tegelijkertijd Het is noodzakelijk om een magnetische isolatiestructuur op de rotorkern aan te brengen.
Daarom is centrifugale spanning de belangrijkste bron van stress. De statorkernspanning veroorzaakt door de interferentie-assemblage van de motorbehuizing met permanente magneet bestaat voornamelijk in de vorm van drukspanning, en het actiepunt is geconcentreerd op het juk van de statorkern van de motor, en de spanningsrichting raakt de omtrek. . De aard van de spanning gevormd door de middelpuntvliedende kracht van de rotor van de permanente magneetmotor is trekspanning, die vrijwel volledig op de ijzeren kern van de rotor inwerkt; de maximale centrifugale spanning werkt op de plaats waar de magnetische isolatiebrug van de permanente magneetmotor zit. rotor ontmoet de versterkende rib, waardoor dit onderdeel gevoelig is voor prestatievermindering.
De veranderingen in de magnetische dichtheid in de belangrijkste onderdelen van de permanentmagneetmotor worden geanalyseerd. Onder invloed van verzadiging verandert de magnetische dichtheid van de rotorribben en de magnetische isolatiebruggen van de motor nauwelijks. Er treden echter zeer significante veranderingen op in de magnetische dichtheid van de stator en het hoofdmagnetische circuit. Dit kan tevens het effect van kernspanning op de verdeling van de magnetische dichtheid en de magnetische permeabiliteit van de permanentmagneetmotor tijdens bedrijf verder verklaren.
Als gevolg van spanning zal de drukspanning op het juk van de stator van de permanente magneetmotor relatief geconcentreerd zijn, zal het verlies van dit onderdeel groot zijn en zullen de prestaties aanzienlijk verslechteren. Het verlies wordt door de stress het meest beïnvloed. Door berekening is gebleken dat het ijzerverlies bij permanente magneetmotoren met 40%-50% toeneemt als gevolg van de invloed van trekspanning. Deze toename is behoorlijk verbazingwekkend en veroorzaakt dus ook een aanzienlijke toename van het totale verlies van permanentmagneetmotoren. Door de analyse kan ook worden vastgesteld dat het ijzerverlies van de motor de belangrijkste vorm van verlies van de statorkern is, veroorzaakt door de invloed van drukspanning. Voor de motorrotor bevindt de ijzeren kern zich in de lopende toestand onder de centrifugale trekspanningstoestand, wat niet alleen het ijzerkernverlies niet zal vergroten, maar ook een bepaald verbeteringseffect zal hebben.
De magnetische inductieprestaties van de motorkern verslechteren onder de omstandigheden van kernspanning, en de asinductie zal tot op zekere hoogte afnemen. Specifiek wordt het magnetische circuit van de permanente magneetmotor geanalyseerd. Het magnetische ascircuit bestaat hoofdzakelijk uit drie delen: de luchtspleet, de permanente magneet en de stator- en rotorkern. Onder hen is de permanente magneet het belangrijkste onderdeel. Om deze reden kan, wanneer de magnetische inductieprestatie van de motorkern met permanente magneet verandert, dit geen grote verandering in de asinductie veroorzaken.
Het magnetische circuit van de as, bestaande uit de luchtspleet van de permanentmagneetmotor en de stator- en rotorkern, is veel kleiner dan de reluctantie van de permanentmagneet. De invloed van de kernspanning wordt volledig in aanmerking genomen, waardoor de magnetische inductieprestaties verslechteren en de asinductantie aanzienlijk afneemt. De invloed van de spanningsmagnetische eigenschappen van de permanentmagneetmotorkern wordt geanalyseerd. Naarmate de magnetische inductieprestaties van de motorkern afnemen, neemt de fluxkoppeling van de motor af en daarmee ook het elektromagnetische koppel van de permanentmagneetmotor.